Podno/zidno grejanje i hlađenje


Opšte
Podno grejanje je nevidljivo i ostavlja nam slobodan prostor na zidovima za korištenje. Ono je zdravstveno puno prihvatljivije od radijatorskog. Raspon temperatura između zone stopala i glave je vrlo mala (do 2⁰C) pa je celo telo u temperaturno homogenom polju. Kod radijatora su temperature puno više i postoji veliko kretanje prašine, kao i problem suvog vazduha. Kod podnog grejanja je pod uvijek prijatno zagrejan do najviše temperature od 29⁰C, što je prijatno za stopala.

Primena
Podno grejanje se danas ugrađuje u bolnice, hotele, poslovne prostore i stanove, što govori o njegovoj zdravstvenoj ispravnosti i energetskoj efikasnosti. Ova vrsta grejanja s obzirom da radi na nižim temperaturama u odnosu na radijatorsko grejanje ima manje energetskih gubitaka – time troši manje energije.

Način grejanja
Prenos toplote vrši se isijavanjem, za razliku od radijatorskog gde se toplota prenosi preko toplog vazduha. Kao rezultat osećaj toplote je puno prijatniji a olakšane su i respiratorne funkcije.
Podno grejanje radi na znatno nižim temperaturama od radijatora pa je zato razlika pritisaka između plafona i poda mala, pa ne dolazi do strujanja vazduha koji podiže prašinu. Pored toga, nema pregrejavanja vazduha, što za posljedicu ima suvi vazduh.
Zbog ovih navedenih razloga podno grejanje se preporučuje kao najzdravije. Posebno odgovara osobama alergičnima na prašinu i osobama koje imaju respiratorne probleme.
Podno grejanje se projektuje tako da temperatura poda bude 23-25⁰C u dnevnim prostorijama, a u kupatilima najviše 29⁰C. To su idealne temperature za stopala.
Ukoliko se podno grejanje postavlja nestručno, dolazi do vrućih ili prehladnih podova, što jasno utiče na korisnika pa zato podne sisteme poverite profesionalcima.

Podno / zidno hlađenje
Podno grejanje pruža mogućnost proširenja na zidove, kao i letnjeg hlađenja – prolaskom hladne vode kroz cevi. Takovo hlađenje je puno zdravije od onog klasičnim klima uređajima, jer ne hlade vazduh, već pod i zidove na prijatnih 20-23⁰C. Izbjegavaju se prehlade tako karakteristične za klasične rashladne uređaje.
Materijali podnih obloga
Materijali podnih obloga mogu biti različiti od keramike do klasičnih parketa. Važno je da projekat bude prilagođen ovom vidu grejanja kako bi se predvideli odgovarajući slojevi poda.
Važno je jedino da je parket pravilno osušen na 8-9% vlage. Podno grejanje se najbolje ugrađuje s parketom debljine do 15 mm.

Energenti
Kroz cevi podnog grejanja prolazi voda koja je nosilac toplote. Toplotu voda prima s nekog izvora, koji može biti kotao na plin, solarni sistem, kotao na čvrsta goriva, toplotna pumpa, kotao na električnu energiju,…
Uz sistem podnog grejanja moguće je postaviti i radijatore, iako to nije neophodno i najčešće se to ne preporučuje.
Cevi podnog sistema se postavljaju u cementni estrih, ili unutar suvih podova. Idealni su za adaptacije u svim vrstama objekata. Važno je da se postavljaju iznad sloja termoizolacije.

Električno podno grejanje
Za razliku od klasičnog, s cevima kroz koje prolazi topla voda, električno podno grejanje se sastoji od mreže elektro kablova. Prolaskom struje zagrevaju se i oslobađaju toplotu. Pogodni su za male kvadrature (kupatila, WC, sobe), ali neekonomični po potrošnji energenta. Nije moguće hladiti prostor tim sistemom
Kod podnog vodenog grejanja imamo izbor nekoliko izvora nerergije: gas, čvrsta goriva, solarnu energiju, toplotne pumpe, naftu i struju. Kod električnog podnog imamo samo struju koja je iz godine u godinu sve skuplja.
Sistem vodenog podnog grejanja može se koristiti i za hlađenje, što nije moguće kod električnog grejanja.

Milica Obućina MArch

Comments are closed.